Şeytan Severse..

[eLFidA]

Şeytanın bir gün seveceği, âşık olacağı tutar. Şeytan bu ya, anında YakışıkLI MeLek gißi olur; en meleğinden. Benim şeytan olduğumu bilen hiç kimse bana, inanmaz diyerek başka bir şehre gitmeye karar verir. Bir yer arar kendine; yediği yemişlerin, kırdığı cevizlerin, yalanlarıyla birbirine düşürdüğü insAnsızın çıkageldi bir gün, dedesinin toprak evine. Öyle bir geldi ki herkes anlattı; bin cami yaptırmış, bin hayrat yaptırmış, bin fakire analık yapmış diye. Etrafta melek olduğuna dair söylentiler yayıldıkça, daha bir masumlaşıp güzelleşti(!) çevrenin gözünde artık YakıŞıkLı Bir İyiLik adamıydı O. Gerçi bu “melek” kelimesine deli oluyordu ama artık köprüyü geçene kadar sabredecekti. Buraya bir amaç için gelmişti. Öyle ufak sebeplerden dolayı sivri kuyruğunu, insanlara göstermek istemiyordu. Aşık olmalıydı, aşık… Hayatta her şeyi yapmış ama şu aşk denen, erkekLerin baygın baygın anlattıkları şeyi bir türlü yaşamamıştı. “Ben” dedi kendi kendine, “Öyle bir aşık olacağım ki; bundan sonra aşk denilince ben akla geleceğim.”.anlardan uzak bir şehir. Aslında onun kötülüğünün erişmediği bir yer yoktu ama O doğduğu topraklara gitmeye karar verdi. Çünkü bilmiyordu köylüleri O’nun şeytan olduğunu. Köyden ayrıldıklarında mini minnacıktı yani henüz fitne düşmemişti, olmayan yüreğine.

Aradan günler, aylar geçti. Melek yüzlü şeytanın GüzeL SözLeri bütün KızLarın dilinde dolaşır oldu. Sıkı dostlar, ahbaplar, sözüm ona kankalar; sattılar birbirlerini O’nun uğruna. Güzel sözler unutulup küfürlerle başlar oldu cümleler ve kuyuları kazılır oldu arkadaşların, YakıŞıkLıya KavuŞmak için. Şeytan iSe masumu oynamayı çok iyi bildi. Bazen iki kardeşin ikisine de âşık olmayı denedi, sırasıyla. Bazen evlilere sarktı, bazen eli kınalıyeni nişanlılara. Hep güzel sözler söyledi, Gencecik KızLara. Neden böyle daldan dala atladığını soranlara ise hep mantıklı cevaplar vermeye çalıştı: Hadi benim nasibimse, ne biliyorsun? Birbirine düşman oldu birlikte oynayarak askere gidenler. Karanlık, zulmet kapladı ortalığı. Öyle ki; çeşmeler bile kinlenip akmaz, toprak mahsul vermez oldu. Ama işbirlikçilerinin de yardımıyla kimse meleğimize suç bulmadı.

Bir gün bir haber duyuldu: Şehirde YakıŞıkLımız âşık olmuş, diye. Ondan sonra kimse görmedi melek yüzlü şeytanı bir daha. Ve âşık olduğu Genç Kızı da… O günlerde çöpçüler farkına varmadan bir ceset attılar, şehir mezarlığına.

Başka bir ilde, başka bir belde kaynadı aylarca. Ve bir süre sonra oranın çöpçüleri de bir ceset bıraktılar farkında olmadan, mezarlığa.

Binlerce Genç Kızın kanına giren şeytan anlayamadı bir türlü, âşık olamayacağını… Anlayamadı; eğer âşık olursa başka bir varlığa dönüşeceğini. Hala devam ediyor, bilmediğimiz bir şehirde bilmediğimiz Genç KızLarın kanına girip , “Ne biliyorsunuz belki benim nasibimdi” demeye…